Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/5030 E. 2025/4390 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/5030
Karar No
2025/4390
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/927 E., 2020/2093 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına ilişkin güvenlik tedbirinin uygulanması hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, hakaret suçunun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleşmediğine, sanık hakkında ifade özgürlüğü kapsamında bir değerlendirime yapılarak beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıda belirtilen dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1.Cezai sorumluluğu bulunmayan sanık hakkında öncelikle yargılamaya devam edilerek atılı suçu işleyip işlemediğinin saptanması, eylemin sanık tarafından işlenmemesi ya da işlendiğinin kesin ve somut delillerle ispatlanamaması halinde beraat kararı verilmesi, eylemin sanık tarafından işlendiğinin anlaşılması durumunda ise, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden ve sözü edilen saptamalar yapılarak gerekçeli karara yansıtılmadan akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunması, 2.Yargılamanın yenilenmesine dair karar sonrasında yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 323/1. maddesi uyarınca ilk hükmün iptaline karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Bolu 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/5030, K. 2025/4390, T. 06.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-5030-e-2025-4390-k-6936866ce9f1