Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/4542 E. 2025/373 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2050 E., 2021/1284 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ile sanığın başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, polisler hakkında işkence suçundan dava açılması ve görüntü kayıtları üzerinde bilirkişi raporu aldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir. III. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıda belirtilenler dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. 1.Dosya kapsamından; sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan Karataş Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/246 E, 2019/308 K. sayılı dosyasının bulunduğunun anlaşılması, Cumhurbaşkanına hakaret suçu ile birlikte kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunun işlendiğinin kabulü halinde, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi karşısında, Cumhurbaşkanına hakaret suçundan görülen davanın akıbeti araştırılıp, koşulların oluşması halinde birleştirme kararı verilerek delillerin birlikte değerlendirilmesinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2.Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesine göre özel hüküm olan ve daha lehe düzenleme içeren aynı Kanun'un 129. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3.Tekerrüre esas alınan Karataş Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/301 Esas, 2007/80 Karar sayılı ilamı incelemeye esas olmak üzere dosya içine alınmadan eksik araştırma ile karar verilmesi, bu ilamda 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereği mükerrirliğe karar verildiğinin kabul edilmesine rağmen buna ilişkin herhangi bir kaydın dosyada bulunmaması, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Karataş Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.