Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/14814 E. 2024/7310 K. – İmar Kirliliğine
Konu: İmar Kirliliğine Neden Olma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/14814
- Karar No
- 2024/7310
- Karar Tarihi
- Konu
- İmar Kirliliğine Neden Olma
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/1022 E., 2021/1496 K. SUÇ : İmar kirliliğine neden olma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Yerel Mahkemenin 30.05.2016 tarihli kararı ile sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ile 50 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. 2.Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine incelemeyi yapan Dairemizin 28.05.2021 tarihli ilamı ile, 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozma kararı verilmiştir. 3.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın imar kirliliğine neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ile 51 inci maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında daha ağır bir ceza verilmesi gerektiğinden usul ve kanuna aykırı olan kararın bozulması gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, mevcut binasının üzerine yapı ruhsatı almadan kat çıkmak suretiyle imar kirliliğine neden olduğu iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar vermiştir. IV. GEREKÇE 1.Sanığın ikrar içeren savunması, bilirkişi raporu, tutanaklar, binaya dair fotoğraflar ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, yapı ruhsatı almadan mevcut binasının üzerine kat inşa eden sanığın atılı suçu işlediği yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmıştır. 3.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. İlk hükümde adli para cezasına mahkum edilen sanık hakkında bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada erteli 10 ay hapis cezasına hükmedilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmaması, isabetli görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği "hapis cezasının ertelenmesine dair hüküm fıkraları" karardan çıkarılıp, sanık hakkında hükmolunan 10 ay hapis cezası ibaresinden sonra gelmek üzere “1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gözetilerek sanığın neticeten “birer ay ara ile 24 eşit taksitle tahsil edilmek üzere 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi yazılmak suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2024 tarihinde karar verildi.