Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/12929 E. 2025/5870 K. – Cumhurbaşkanına

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1677 E., 2021/732 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilip, duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereğince reddine karar verilerek, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkûmiyet kararına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, suça ilişkin maddi delil bulunmadığına, tanıkların müvekkiline iftira attıklarına, sanığa tanık beyanlarına karşı diyeceklerinin sorulmayarak savunma hakkının kısıtlandığına, gerekçesiz karar verildiğine, sanık lehine olan tanık beyanlarına itibar edilmediğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanığın aşamalarda kendisine iftira atıldığına ve üzerine atılı suçu kabul etmediğine yönelik savunmaları, tanık ...'ın sanık savunmasını destekleyen aşamalardaki istikrarlı beyanları, soruşturma aşamasında sanığın katılana hakaret ettiğini söyleyen tanık ...'un kovuşturma aşamasında hakaret ettiğini hatırlamadığına ve soruşturma aşamasındaki beyanını okumadan imzalamış olabileceğine yönelik anlatımı karşısında; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin sübuta yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, 2.Kabule göre; 5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir. Dosya kapsamından hakaret eyleminin baraj inşaatı şat sahasında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, olayın meydana geldiği yerin ne şekilde aleni bir yer olduğu açıklanmadan, sanığın cezasında anılan Kanun maddesi uyarınca artırım yapılması, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,26.03.2025 tarihinde karar verildi.