Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/12246 E. 2025/6726 K. – Cumhurbaşkanına

Konu: Cumhurbaşkanına Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2022/12246
Karar No
2025/6726
Karar Tarihi
Konu
Cumhurbaşkanına Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1021 E., 2021/310 K. SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, söylediği sözlerin hakaret amaçlı olmadığına, eleştiri amaçlı beyanlarda bulunduğuna, verilen cezada teşdit yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, hakkında lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesinin de yerinde olmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın ikrarına, 26.04.2019 tarihli olay tutanağı ile tanık F.Ç.'nin aşamalardaki beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediğine, sabıka kaydı ile suçlu kişiliği değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır. Ancak, 1. Sanığın 155 polis imdat hattını arama saatleri arasında 30 dakikalık bir zaman aralığı olduğunun belirlenmesi karşısında, aynı olayın devamı kapsamında kısa sayılabilecek bir zaman dilimi içerisinde gerçekleştirilen Cumhurbaşkanına hakaret suçunun hukuken bir bütün halinde tek bir hakaret fiiliyle gerçekleştirildiği gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçeyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi, 2. Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 51/1-(b) bendi gereğince "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı" hususu değerlendirilmeden, “Sanığın engel sabıkası dikkate alındığında gelecekte yeniden suç işlemeyeceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından sanık hakkında TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına" biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi, Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,15.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2022/12246, K. 2025/6726, T. 15.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2022-12246-e-2025-6726-k-7abfc98986d7