Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/11761 E. 2025/4900 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1221 E., 2021/1282 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısının başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, sanığın, sosyal medya hesabından hakaret etme kastı ile yaptığı paylaşımların müvekkilinin onur, şeref ve saygınlığını zedeleyici nitelikte söz ve beyanlar olduğuna, düşünce ve ifade hürriyeti çerçevesinde değerlendirilmesinin mümkün olmadığına, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir. Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın paylaşımının ifade hürriyeti ve eleştiri sınırlarını aştığına, sanığa atılı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı alenen hakaret suçunun yasal unsurlarının oluştuğuna, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir. III. GEREKÇE Sanık hakkında beraat hükmü kurulmasına yönelik Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili ve Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.03.2025 tarihinde karar verildi.