Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/116 E. 2024/14177 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi ŞİKAYETÇİ : Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde, gereği düşünüldü: Hakaret suçunun mağdurunun ancak gerçek kişi olmasının gerekmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca, suçun doğrudan zarar göreni olmayan şikayetçi kurumun kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşıldığından, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği şikayetçi kurum vekilinin sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305/1. maddesi gereği resen temyize de tabii olmadığı anlaşılmakla, şikayetçi kurum vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.11.2024 tarihinde karar verildi.