Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2022/10762 E. 2025/7381 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/263 E., 2022/448 K. SUÇLAR : Hakaret, silahla tehdit HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Silahla tehdit suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu, Hakaret suçundan verilen hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, Tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret ve silahla tehdit suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararlarına yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; katılan ve tanıkların beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesine bu ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Katılanın, sanığın kendisine "hastane çalışanlarının a... koyayım" şeklinde hakaret ettiğine dair anlatımının başkaca delille desteklenmemesi, kabulde yer alan diğer ifadenin ise hastanenin işleyişine yönelik olup muhatabının katılan olmaması karşısında; sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi, 2. Kabule göre; a) 5237 sayılı Kanun'un 61/8. maddesine göre adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, yıl üzerinden hesaplama yapmak suretiyle 7.080 TL adli para cezası yerine, 7.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi, b) 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR A. Silahla Tehdit Suçu Yönünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz incelemesine tabi bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aynı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,22.04.2025 tarihinde karar verildi.