Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/8570 E. 2023/16951 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Fuhuş Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 ve 62 nci maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, suçlamaları kabul etmediğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, mağdur ...'nın fuhşuna aracılık ettiği iddiasıyla açılan davada, Mahkeme sanığın kaçamaklı savunması, alınan tanık ve mağdur beyanları ile tüm dosya kapsamını dikkate alarak sanığın atılı fuhuş suçundan cezalandırılmasına karar vermiştir. IV. GEREKÇE A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden Sanığın soruşturma aşamasında müdafii huzurunda verdiği ifadesinde, mağdur ...'nın yanındaki erkekle kendi evinde ilişkiye girdiğini kabul etmesi, bunu doğrulayan 12.03.2014 tarihli yakalama tutanağı, mağdur ...'nın soruşturma aşamasındaki ifadesinde, sanığın evinde para karşılığında cinsel ilişkiye girdiğini kabul eden beyanı, sanığın komşuları olup ondan şikayetçi olan ..., ..., ... ile ...'nin, sanığın evine sürekli kadın ve erkeklerin girip çıktığı yönündeki anlatımları, olay günü sanığın evine fuhuş amacıyla gelen ve tanık olarak dinlenen ..., ..., ...'nin anlatımları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmeyip, sanığın temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir. B. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden 1.Sanığın, mağdura yönelik fuhuş suçunu değişik zamanlarda birden fazla kez işlemesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2. 6545 sayılı Türk Ceza Kanunun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 72 nci maddesiyle, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olmaması, suçtan doğan maddi bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (b) bendinde açıklanan "kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları da" irdelendikten sonra sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde nasıl bir kanaate varıldığı açıklanmadan “öncesinde açıklanması geri bırakılan hükmün bulunması” biçimindeki yerinde olmayan gerekçeyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle karara yönelik sanık ...'nın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2023 tarihinde karar verildi