Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/43772 E. 2024/15165 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece, bozma üzerine sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, Yargıtay'ın bozma kararına aykırı olarak hakkında indirim uygulanmadığına, pişman olup özür dilediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine vesaire yöneliktir. III. GEREKÇE Olay tutanağı, mağdur beyanları ve bu beyanları doğrulayan tanık anlatımları doğrultusunda sanığın atılı suçu işlediğine ve basit yargılama usulünün uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış, Mahkemece kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, ilk hükmün, yalnızca sanık tarafından temyiz edilip Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 22.02.2021 tarihli ve 2020/11238 Esas, 2021/5253 Karar sayılı kararıyla bozulmasından sonra, önceki hükümde 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanırken, Sakarya(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 16.04.2013 tarihli ve 2012/429 Esas, 2013/323 Karar sayılı ilamıyla aynı Kanun'un 125/1. maddesi gereği hükmedilen 3 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına karşın, bozma sonrası kurulan hükümde daha ağır olarak aynı Kanun'un 86/1., 87/1-d,son ve 87/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 25 gün hapis cezasını havi Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.02.2010 tarihli ve 2009/71 Esas, 2010/40 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasına hükmedilmek suretiyle, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın önceki hükümde tekerrüre esas alınan ilamdaki hapis cezası esas alınarak belirlenmesi gerektiği ve yeniden verilen hükmün, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamayacağı gözetilmeyerek, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına, “1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirme yasağı gözetilerek sanığın 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Sakarya(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 16.04.2013 tarihli ve 2012/429 Esas, 2013/323 Karar sayılı ilamıyla aynı Kanun'un 125/1. maddesi gereği hükmedilen 3 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde karar verildi.