Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/42062 E. 2024/14137 K. – Fuhuş

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Fuhuş HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığı sunmuş olduğu temyiz dilekçesinin tarihinin 24.03.2020 olduğu ve sanığın öğrenme üzerine gerçekleştirdiği temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ 1.Bozma üzerine, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme tarafından sanık hakkında fuhuş suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2.Tebliğnamede, temyizin 1412 sayılı Kanun'un 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık sürede yapılmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği yönünde görüş bildirilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, mağdurun yanında misafir olarak kaldığına, lehine hükümlerin uygulanmadığına, bu nedenlerle ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir. III. GEREKÇE Sanığın temyiz dilekçesi tarihinin 24.03.2020 olduğunun anlaşılması nedeniyle sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyizinin süresinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Sanığın tevil yollu ikrarına, mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanları ile tanıklar V.Y., Y.A. ile A.F.'nin beyanları ve 02.08.2014 tarihli olay tutanağına göre sanığın atılı suçu işlediği, engel sabıkası nedeniyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddelerinin uygulanmaması yönünde Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir Ancak, 1.Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdurun birden fazla kez fuhuş yapmasına aracılık yapılması şeklindeki eylemde ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamdaki suçun 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 maddesinde düzenlenen tehdit suçu olması ve bu suçun hükümden önce yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı ile erteleme hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde karar verildi.