Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/3842 E. 2023/15595 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kötü muamele Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında kötü muamele suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun ) 232 nci maddesinin birinci fıkrası, 32 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. Tebliğnamede sanık hakkında kurulan hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, eksik incelemeyle usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/7 Esas-2011/33 Karar sayılı kararı ile sanık ... ile mağdur ... 'nın müşterek çocukları olan ..., ... ve ...'nın ... Çocuk Yuvası'nda bakım altında bulundukları, sanık ile mağdur ... 'nın müşterek çocuklarını geri almak için mahkemeye müracaatta bulundukları, bu kapsamda sosyal hizmet uzmanı olarak görev yapan tanık ...'nin sanığın evine giderek sosyal inceleme yaptığı, sanığın oğlu mağdur ...'yı sert bir şekilde sallamaya, tartaklamaya ve bağırmaya başladığı, durumun polise bildirildiği, sanığın atılı suçu işlediğinin tüm dosya kapsamı ve tanık beyanı ile sabit olduğu, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE 1.Sanığın atılı suçu işlediğinin tüm dosya kapsamı ve tanık beyanı ile anlaşılması karşısında, mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Sanığa yükletilen kötü muamele eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanık hakkında temel ceza belirlendikten sonra 5237 sayılı Kanun'un 32 ve 62 nci maddeleri uygulanırken hesap hatası neticesinde sonuç ceza "820,00 TL " yerine ''400,00 TL'' adli para cezası olarak eksik tayin edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılamayacağı, Cezanın eleştirilen husus dışında kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmış, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2023 tarihinde karar verildi.