Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/36081 E. 2024/11159 K. – Hakaret

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/3724 E., 2019/3520 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin istinaf talebiyle ilgili herhangi bir karar verilmediği belirlenmiştir. Sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen ceza verilmesine yer olmadığı hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyizinin; katılanın imzasını taşıyan tutanak dışında delil bulunmadığı, mahkumiyete ilişkin yeterli delil bulunmadan karar verildiği, dosyaya yansıyan beyanlar ile sanık savunması dikkate alınarak beraat kararı verilmesi gerektiği, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

Katılan vekilinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, katılanın olayda karşılıklı hakaret kabul edilebilecek bir eyleminin bulunmadığı, anılan karara karşı kendileri tarafından yapılan istinaf başvurusu hakkında Bölge Adliye Mahkemesince herhangi bir karar verilmediği, bu nedenlerle ve resen nazara alınacak sair sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir. III. GEREKÇE Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.02.2023 tarih ve 2022/3-455 Esas, 2023/85 Karar sayılı kararı dikkate alınarak yapılan incelemede; Karşıyaka 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2018 tarihli ve 2018/457 Esas, 2018/643 Karar sayılı kararı ile hakaret eyleminin karşılıklı işlendiği kabul olunarak sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği, katılan vekilinin bu hükme yönelik sanık aleyhine istinaf yoluna başvurduğu halde, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından katılan vekilinin istinaf talebiyle ilgili herhangi bir karar verilmediği anlaşılmakla, yalnızca sanık müdafiinin istinaf talebi yönünden karar verilmiş olması hukuka aykırı görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.