Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/35814 E. 2024/10817 K. – Görevi Yaptırma

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1224 E., 2018/1614 K. SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin, hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf istemi ile ilgili olarak her zaman karar verilebileceği tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2014 tarih, 2013/676 Esas, 2014/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş ve bu karar 01.07.2014 tarihinde kesinleşmiştir. 2.Sanığın denetim süresi içerisinde 20.05.2015 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediğinin ihbar edilmesi üzerine Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2018 tarih, 2017/695 Esas, 2018/133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir. 3.Yukarıda tarih ve sayısı yazılı İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve O yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının da uygulanmasıyla mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın söylediği sözlerin hakaret niteliğinde olmadığına, hakaret kabul edilmesi durumunda, direnme ve hakaret eylemlerinin bir bütün halinde değerlendirilerek tek bir mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine, direnme suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığına ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede: Tüm dosya kapsamı, polis memuru mağdurların şikâyetçi olmamalarına karşın kovuşturma aşamasında iddialarını tekrarlamaları ve 05.03.2012 tarihli olay tutanağı karşısında, sanığın, hatalı araç parkı nedeniyle hakkında adli işlem yapmak isteyen polis memurlarını elleriyle itekleyerek cebir uygulamak suretiyle görevlerini yaptırmamak için direndiğinden bahisle hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede: Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde karar verildi.