Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/35734 E. 2024/10658 K. – Fuhuş

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Fuhuş HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde;Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında fuhuş suçundan mahkûmiyetine, 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine, 3. (2) nolu bölümde belirtilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 25.11.2019 tarihli ek kararıyla sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; istinaf incelemesi sona erdikten sonra dosyada tanık olarak beyanı tespit edilen S.C.'nin zeka özürlü olduğuna dair doktor raporlarının kendilerine ulaştığına, sanık tarafından verilmeyen reklamın kim tarafından verildiğinin araştırılmadığına, mağdur ifadesinin gerçekleri yansıttığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, rahatsız olan tanığın beyanına itibar edilerek sanık hakkına 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulandığına, resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 25.11.2019 tarihli ve 2019/1882 Esas, 2019/133 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle, sanık müdafiinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.