Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/33401 E. 2024/9519 K. – Hakaret
Konu: Hakaret
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/33401
- Karar No
- 2024/9519
- Karar Tarihi
- Konu
- Hakaret
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/4086 E., 2019/2720 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2017 tarihli 2016/353 Esas, 2017/152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası,62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. Sanığın istinaf talebi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 11.07.2017 tarihli 2017/1452 Esas 2017/1534 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına ve dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2018 tarihli 2017/467 Esas, 2018/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi,62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 4. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteminin özetle; kamera görüntülerinin incelenmediğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, şikâyetçinin kendisine söylediği hakaret sözlerinin etkisi ile atılı suçu işlediğine bu nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın, hükümlü olduğu ceza infaz kurumunda sağlık görevlisi olarak görev yapan şikâyetçi Serkan Ö. ile hastaneye sevk durumunu konuştuğu sırada şikâyetçinin kayıtlı bir sevkinin bulunmadığını söylemesi üzerine şikâyetçiye hakaret ettiğinden bahisle cezalandırılmasına talebi ile açılan kamu davasında İlk Derece Mahkemesince; şikâyetçi anlatımı, olay tutanağı, kamera görüntüleri ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek şikâyetçinin sanığın hastaneye sevki hususunda herhangi bir ihmalinin ve haksız tahrik oluşturabilecek bir eyleminin bulunmadığının kabulüyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılamada, usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya usuli işlemlerde herhangi bir eksikliğin olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE İncelemeye konu kararın, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik, istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararı olduğu nazara alınarak basit yargılama usulünün uygulanması için gerekli koşulun oluşmaması nedeniyle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Şikâyetçinin aşamalardaki tutarlı beyanları ve bu anlatımı destekler tanık ifadeleri, sanığın tevilli ikrarı ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın mahkûmiyetine ilişkin kanaatin yerinde olduğu, şikâyetçinin sanığa hakaret ettiğine dair sanığın savunmasının tanıklarca doğrulanmadığı ve Zile Devlet Hastanesi Başhekimliğinin 10.02.2016 tarihli ve Zile M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 06.03.2018 tarihli cevabi yazıları neticesinde haksız tahrik koşullarının incelemeye konu olayda gerçekleşmediği, Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Zile Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde karar verildi.