Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/16310 E. 2023/24082 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/248 E., 2016/63 K. SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkumiyet kararının, tür ve miktar itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Tebliğnamede mahkûmiyet hükümlerinin onanması yönünde görüş bildirilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, hakaretin karşılıklı olduğuna, üzerine atılı suçları işlemediğine, beraat etmesi aksi takdirde hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, nöroloji servisindeki hastasının yanına ziyaret saati geçmiş olmasına rağmen gitmek istediği, bu konuyla ilgili olarak giriş kapısında güvenlik görevlisi olan mağdur ile aralarında çıkan tartışma sırasında mağdura hakaret ettiğinin mağdurun değişmeyen istikrarlı beyanları, bu beyanları destekleyen tanık G.B.'nin anlatımı ve tüm dosya kapsamıyla sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğez giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adlî sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın denetim süresi dolduktan sonra incelemeye konu suçun işlenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesine engel teşkil etmemesi, diğer ilamın ise 5237 sayılı Kanun'un 151 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen mala zarar verme suçuna ilişkin olması ve bu suçun 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “...etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile...” ibaresinin madde metninden çıkarılması dolayısıyla uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, sözü edilen ilamlar yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı da araştırılarak, sonucuna göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönden hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2023 tarihinde karar verildi.