Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/15156 E. 2023/24963 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/202 E., 2016/80 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/202 Esas, 2016/80 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz sebepleri, sanığın eyleminin sabit olduğuna, delillerin doğru yorumlanmadığına ve hukuka aykırı kararın bozulması istemine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Davacı vekili sıfatıyla takip ettiği dosyada tedbir talebinin reddine dair ara karar verildiğini öğrenen sanığın, kalem personellerine, mahkeme hâkimi olan katılanı kastederek yüksek sesle "Siz nasıl iş yapıyorsunuz, hala yanlış ara karar yazıyorsunuz, kaç kere dilekçe verdim, hâkim bu dilekçeleri okumuyor mu, bu hâkim işi bilmiyor, illa hâkim şikâyet mi edelim, geri zekalı bu hâkim dosyayı hiç incelemiyor mu?" şeklinde sözler söylemek suretiyle hakaret suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasına ilişkin, Yerel Mahkemece, aksi sabit olmayan sanık savunması, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamıyla, sanığın hakaret kastının bulunmadığı ve üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter derecede delil elde edilemediği gerekçesiyle, beraatine dair hüküm kurulduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 27.11.2012 tarihli tutanak içeriği, tanıklar S. M., S. O., G. E., S. E. ve E. K.'nin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamıyla, sanığın katılanın gıyabında hakarette bulunduğunun ve atılı suçun unsurları itibarıyla oluştuğunun anlaşılmasına karşın, mahkumiyeti yerine kanuna uygun olmayan gerekçeyle beraatine kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde karar verildi.