Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2021/1452 E. 2023/16846 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kasten yaralama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında; 1. Mağdur ...'ya karşı görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca da hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Mağdur ...'ya karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (c) bendi ile 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca da hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, lehe hükümlerin uygulanması, kamera kayıtlarında olayın görülmemesi ve mağdurların şikayetçi olmaması, olayda meşru müdafaa şartlarının oluşması nedenleriyle hükümlerin bozularak beraatine karar verilmesi gerektiği talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın hükümlü, temyiz dışı ...’nın ise tutuklu olarak ceza infaz kurumunda bulundukları, sanık ile temyiz dışı sanığın olay günü spora çıktıkları esnada mağdur infaz koruma memuru ...’ya sözlü olarak sataştıkları, sanığın mağdur ...’nın sol gözünün alt kısmına kafa attığı, temyiz dışı sanık ...’nın yumrukla mağdur ...’nın sağ kulağının üzerine vurduğu, bunun üzerine olay yerine gelen infaz koruma memurları ile bir kısım diğer hükümlüler arasında olaya ilişkin tartışma yaşandığı, mağdur ...’nın sanığın tekrar mağdur ...’ya vurmasını engellemek için sanığı tutmak istediği ancak sanığın mağdur ...’nın yüzüne yumruk attığı, mağdurların beyanı, sanığın tevilli ikrarı, adli muayene raporları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE Sanık hakkında iftira atmalarını gerektirecek bir durum bulunmayan mağdurların beyanları, sanığın tevilli ikrarı ve adli muayene raporları karşısında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış olup sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, duruşmadan bağışık tutulma talebinin bulunmaması karşısında, hükmün verildiği 11.12.2015 tarihli son oturumda duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması, Hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.