Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/29771 E. 2023/15411 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve sanığın temyizinin hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı kararına ilişkin olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyizinin, hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın hukuka aykırı olduğunu diğer sanığın soyut beyanı ile kararın verildiğine tanıkların olayı doğrulamadığına, beraat kararı verilmesine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR Taraflar arasında alacak verecek meselesi dolayısıyla anlaşmazlık bulunduğu, sanık ...'in evinde bulunduğu sırada temyiz dışı sanık ...'ın arayarak konuşmaya başladıkları, bu esnada temyiz dışı sanık ...'ın "sinkaf ettiğimin çocuğu, o.. Çocuğu" şeklindeki hakaretleri üzerine sanık ...'in de "o.. Çocuğu" şeklinde hakaretle karşılık verdiği iddiasıyla sanık ... hakkında hakaret suçundan kamu davası açıldığı, Yerel Mahkemece sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık ...'in kendisine karşı yapılan yoğun ve ağır hakaret karşılığında hakaretle karşılık verdiğinin ve haksız fiil neticesinde bu yola başvurduğunun anlaşılması karşısında, kararda bir hukuka aykırılık görülmeyerek yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.