Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/25078 E. 2022/25726 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2020/25078
- Karar No
- 2022/25726
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama, tehdit KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü: 1-Sanık hakkında hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu, anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri, uyarınca sanık ...’in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 2-Sanık hakkında kasten yaralama ile tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyizlerinin incelenmesinde ise, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, a) Katılanın aşamalarda sanığın kendisine sopayla vurduğu ve arkasından tehdit ettiği şeklinde beyanda bulunması, sanığın atılı suçlamaları kabul etmemesi ve olayın tek görgüye dayalı tanığı olan ...’in aşamalarda sanığın mağduru tekme tokat dövdüğü elinde bir şey görmediği, soruşturma aşamasında tehdit sözüne yönelik bir beyanda bulunmamasına karşın yargılama aşamasında sanığın katılanın arkasından tehdit sözleri söylediği yönünde beyanda bulunması karşısında, tanığın tehdit eylemine yönelik aşamalardaki beyanları arasında bulunan çelişki yöntemince tartışılıp giderilmeden ve kasten yaralama eyleminin silahla gerçekleştirildiğine ve tehdit eylemine ilişkin olarak hangi beyana hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/3-e maddesinin uygulanması ve tehdit suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması, b) a bendindeki bozma nedenine uyularak yapılacak değerlendirme sonrasında silah artırımının yapılmaması halinde, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, tehdit ve kasten yaralama suçlarından uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, c) Mahkemece, sanığın eşinin telefonuna sanığın başka kadınlarla birlikte olduğuna dair fotoğrafların gönderildiği, söz konusu hattı daha önce katılanın kullanmış olması dolayısıyla sanığın bu durumdan katılanı sorumlu tuttuğunun kabulü karşısında, olayın çıkışı ve gelişimi üzerinde durularak haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, d) Sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde adli para cezası tercih edilmesine rağmen tehdit suçundan kurulan hükümde yeterli olmayan gerekçe ile hapis cezası seçenek yaptırımlara çevrilmeyerek çelişki oluşturulması, Kanuna aykırı, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.