Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2020/15573 E. 2022/12588 K. – Görevi Yaptırma

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2020/15573
Karar No
2022/12588
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkumiyet KARAR Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla, seçenek hareketli ve amaçlı bir fiil olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemlerini cezalandıran suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı gözönüne alınmalıdır. Somut olayda; sanığın, aracını trafikten men etmek üzere işlem yapan görevli polis memuruna hitaben: söylediği kabul edilen "aracı trafikten men edemezsin, edersen bak neler olur, sicilini ver bak, sana neler yapacağım" şeklindeki sözlerinin, tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde; şikayet hakkını kullanma kapsamında kaldığı, tehdit niteliğinde olmadığı ve görevi yaptırmamak için direnme suçunu unsurları itibariyle oluşturmadığının gözetilmemesi, 2-Kabule göre de; TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/15573, K. 2022/12588, T. 18.05.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2020-15573-e-2022-12588-k-cc1a14f6892f