Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2018/5152 E. 2019/18533 K.

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Elbistan Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/04/2018 tarihli ve 2017/6683 soruşturma, 2018/1500 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair, mercii Elbistan Sulh Ceza Hakimliği'nin 10/05/2018 tarihli ve 2018/753 değişik iş sayılı kararının, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 25/07/2018gün ve 94660652-105-46-8258-2018-Kyb sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/08/2018 gün ve 2018/67668 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daire'ye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Somut olayda, müştekilerin şüphelilerin huzur ve sukün bozma suçunu işlediklerinden bahisle şikayetçi olduğu, şüphelilerin suçlamayı kabul etmedikleri, dosyaya sunulan kayıtların incelenmesi sonucunda mesaj içeriklerinde hakaret ve tehdit suçunun unsurlarının yer almadığı, konuşmaların rahatsızlıktan ziyade sitem içerdiğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, müşteki ... ile şüpheli ...'ün boşanma aşamasında olmaları nedeniyle aralarında anlaşmazlık bulunduğu, şüphelilerin müştekilere rahatsız edici mesajlar gönderdiklerinden bahisle müştekilerin şikayetçi olduğu yönündeki beyanları karşısında, müştekilerin soruşturma dosyasına sundukları şüpheliler tarafından gönderilen mesajları içeren belgelerin bulunması karşısında, mesaj gelen numaraların HTS kayıtlarının alınması, şüphelilerin belirlenmesi, ne kadar sıklıkla mesaj geldiğinin tespit edilmesi ve sonucuna göre, şüphelilerin kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu açısından hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece şüphelilerin ve müştekilerin beyanlarının alınması suretiyle yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebinin içeriğine, ihbarname tarihine, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 30/01/2019 gün ve 2019/1 sayılı kararına, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar içeriğine göre, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçuna yönelik kanun yararına bozma isteminin incelenmesi Yüksek 18. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye gönderilmesine, 28/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.