Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2017/22487 E. 2019/974 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2017/22487
Karar No
2019/974
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A-Kasten yaralama eyleminden verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, B-Tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, tehdit suçunun silahla kasten yaralama suçuyla birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede; 1-İddianame anlatımında, sanığın her iki müştekiye karşı da tehdit suçunu işlediği yönünde değerlendirilmede bulunulması karşısında, sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının hangi müşteki yönünden hangi söze istinaden verildiği açıklanmadan ve buna ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıkça gösterilip tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet hükmü kurulması, 2-Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak hükmedilebileceği, adlî para cezalarında uygulanamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2017/22487, K. 2019/974, T. 23.01.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2017-22487-e-2019-974-k-52bb0d53d2a9