Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2015/28493 E. 2020/2129 K. – Tehdit

Konu: Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2015/28493
Karar No
2020/2129
Karar Tarihi
Konu
Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, TCK’nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bu husus bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak; 1-Sanığın, temyize konu olmayan diğer sanık ile birlikte hastanede beklerken yengeleri olan mağdur ... ile tartışmaya başladıkları ve sanıkların mağdura hitaben "seni öldüreceğiz, seni yaşatmayacağız" diyerek tehdit ettikleri şeklinde meydana geldiği iddia ve kabul olunan olayda, ani gerçekleşen tartışma sırasında gerçekleşen olayda birlikte tehdit iradesinin ne suretle oluştuduğu kanıtlara dayalı olarak açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Kabule göre de; sanığın aşamalarda, mağdur ...'ın yengesi olduğunu, mağdurun kardeşlerine, ağabeyleri olan ...'ı dövdürdüğünü, ayrıca mağdurun babasına ve kendisine hakaret ettiğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, bozmanın sanık ... hakkında, geri bırakılan hükmün açıklanması durumunda, 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi gereği adı geçen sanığa da sirayet ettirilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/28493, K. 2020/2129, T. 30.01.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2015-28493-e-2020-2129-k-c7b556a786e4