Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2014/18511 E. 2014/35462 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın yokluğunda verilen 29.12.2009 tarihli hükümde temyiz süresinin tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren başlayacağı belirtilerek sanığın yanıltıldığı, başvuru yöntemi CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olduğundan yapılan bildirimin geçersiz olduğu ve 18.12.2013 tarihli ek kararın 17.01.2014 tarihinde tebliğ edilmesiyle öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteminin reddine ilişkin 17.02.2014 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ; Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.