Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2013/5587 E. 2014/31433 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2013/5587
Karar No
2014/31433
Karar Tarihi

Tebliğname No : 2 - 2012/38367 MAHKEMESİ : Afyonkarahisar(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi TARİHİ : 21/11/2011 NUMARASI : 2011/437 (E) ve 2011/1203 (K) SUÇ : Hakaret Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, yükletilen eylemi "ilk haksız hareketin kimden geldiği anlaşılamadığından" denilmek suretiyle haksız tahrik altında gerçekleştirdiği kabul edilerek cezada indirim yapılırken, mağdurun haksız hareketinin ne olduğunun Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde gösterilmemesi, 2-Adli sicil kaydı bulunmayan sanığın, pişmanlığı, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları olumlu değerlendirilerek yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hapis cezasının ertelenmesine karşın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken bu kez aynı özellikleri olumsuz görülerek ve “..evvelce verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları nedeniyle..” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle çelişkiye yol açılması, 3-Kabule göre de, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi ve bu sebeple sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması karşısında, özel hüküm olan TCK'nın 129/2. maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanunun 29. maddesi ile hüküm kurulması, Kanuna aykırı ve sanık S.. A..'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/5587, K. 2014/31433, T. 03.11.2014, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2013-5587-e-2014-31433-k-44aa2d2c93a6