Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2013/30342 E. 2013/29644 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2013/30342
Karar No
2013/29644
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, yaralama, mala zarar verme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, ruhsatsız silah taşıma HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-) a-)Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği, b-) Müşteki Veysel Sağlam’ın mala zarar verme suçunda işyerinin sahibi olmadığından, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve yasak silah taşıma suçlarından ise açılan kamu davalarında suçtan zarar görmediği ve bu nedenle bu suçlar yönünden katılma hakkı bulunmadığından, diğer suçlardan katılma kararı verilmiş olmasının temyiz hakkı kazandırmayacağı, Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ... müdafii ile müşteki Veysel Sağlam’ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE, II- Diğer hükümlere yönelik temyizlere gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; A-)Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama ile sanık ... hakkında genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyizinde; Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan Veysel Sağlam’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, B-1-)Sanık ...’ya yükletilen tehdit, mala zarar verme ve ruhsatsız silah taşıma eylemleriyle, sanık ...’ya yükletilen tehdit ve mala zarar verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen hapis cezalarına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de bu hususun, infaz aşamasında gözetilebileceği, 2-) Sanık ... hakkında tehdit ve yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerininde usul ve kanuna uygun bulunduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, a- 5237 sayılı TCK'nın 53/l-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi, b- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5 ve CMK'nın 327/2. maddeleri uyarınca beraat eden ve kendisini müdafii ile temsil ettiren sanık ... yararına ve Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmolunması gerektiğinin düşünülmemesi, Kanuna aykırı, sanıklar ..., ... ve ... müdafileri ile katılan Veysel Sağlam’ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, a- 5237 sayılı TCK'nın 53/1 -(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindekilerle sınırlı olmak üzere koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması, b- “beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, CMK'nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret tarifesinin 13/5. maddeleri uyarınca, 1.100 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanık ...’e verilmesine” ibarelerinin eklenmesi, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 26/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/30342, K. 2013/29644, T. 26.11.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2013-30342-e-2013-29644-k-6c6efb824b1e