Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2013/17643 E. 2015/31391 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2013/17643
Karar No
2015/31391
Karar Tarihi

Tebliğname No : 4 - 2011/226620 MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 17/03/2011 NUMARASI : 2010/569 (E) ve 2011/234 (K) SUÇLAR : Tehdit, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, mala zarar verme Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Katılanın genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu temyiz yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan T.. K.. vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE 2-Sanık İ.. U.. hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizde; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan T.. K.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 3-Sanık A.. U.. hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyize gelince; Sanığın, katılanın işyerine tabancasıyla ateş etmekten ibaret eyleminin, TCK'nın 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, bu durumda aynı Kanunun 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve kanuni olmayan hukuki nitelendirme ile tehdit suçundan beraat kararı verilmesi, Kanuna aykırı ve katılan T.. K.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/17643, K. 2015/31391, T. 17.06.2015, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2013-17643-e-2015-31391-k-11f75b8a8d84