Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2013/15200 E. 2013/23962 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- İddianame içeriğine göre, mağdur ...’e yönelik yaralama suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, CMK’nın 225/1. maddesine aykırı biçimde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, 2- 5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Kanun ile değişik 231/5. maddesi uyarınca, mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramından, YCGK'nın 03.02.2009 gün ve 2008/250-2009/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların anlaşılması gerektiği, anılan zararın, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamadığı ve somut olayda tehdit ve yaralama suçlarından doğan maddi bir zarar bulunmadığı gözetilmeden sabıkasız sanık hakkında "mağdurun uğramış olduğu zararı tazmin etmemesi" biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, 3- Sanığın, mağdurlar ... ve ...'e yönelik tehdit suçunu aynı anda tek bir fille işlediğinin anlaşılması karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma olanağı tartışılmadan, aynı Kanunun106/1-1. maddesi uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.