Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2013/11262 E. 2015/25127 K. – Tehdit

Konu: Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2013/11262
Karar No
2015/25127
Karar Tarihi
Konu
Tehdit

Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜMLER : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanıklara yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, 1-Sanık .. ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2-Sanık .... hakkında kurulan hüküm yönünden ise, Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlüğünün kesin nitelikte olması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 305/son maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık .... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına dair kısmen karardan çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2013/11262, K. 2015/25127, T. 25.03.2015, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2013-11262-e-2015-25127-k-b5c888e9e4ca