Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/5550 E. 2013/22143 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, katılanın yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin başlangıcının gösterilmemesi nedeniyle temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü: 1- Katılan ...’nun hükümden sonra verdiği 07.07.2010 havale tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle, CMK’nın 243. maddesi gereğince katılma kararının hükümsüz kaldığı ve temyiz edenin buna yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, mağdur ...’nun tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2- Sanığın temyizine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Şartları bulunmasına karşın, TCK’nın 58. maddesindeki tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşıldığından sanık ...’nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 16/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.