Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/31900 E. 2013/28697 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, 1-TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar devam edeceğinin gözetilmemesi, 2-Tekerrüre esas alınan Soma Sulh Ceza Mahkemesinin 10.03.2004 tarih ve 2002/582 Esas – 2004/197 Karar sayılı ilamın silinme koşullarının oluşması karşısında, bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık ... ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası "5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindekilerle sınırlı olmak üzere koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması" biçiminde ve tekerrür uygulanmasına ilişkin kısmın karardan çıkarılması, yerine “Soma Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2006 tarih ve 2006/244 Esas, 2006/341 Karar sayılı ilamı ile verilen 1635 YTL para cezasının tekerrüre esas alınmasına ancak 5275 sayılı İnfaz Kanunun 108/2. maddesi gereği koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar yönünden lehe olan önceki ilamdaki miktarın gözetilmesine ibaresi eklenerek” biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 19/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.