Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/31503 E. 2013/33175 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Ceza verilmesinden vazgeçilmesi Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 5237 sayılı TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca hakaretin karşılıklı işlendiğinden bahisle sanık hakkında ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddesi gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerekirken “ceza vermekten vazgeçilmesine" karar verilmesi ve TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca, doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, hapis cezası tayin edildikten sonra ceza verilmesinden vazgeçilmesi şeklinde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 5237 Sayılı TCK'nın 129/3. maddesi gereğince "sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm fıkrasındaki TCK’nın 125/1. maddeleri gereğince ceza verilmesine ilişkin kısım ile ceza vermekten vazgeçilmesine" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine 5271 sayılı CMK'nın 223/4. maddesi gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresi eklenerek DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.