Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/30257 E. 2013/856 K. – Kişilerin Huzur

Konu: Kişilerin Huzur Ve Sükununu Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2012/30257
Karar No
2013/856
Karar Tarihi
Konu
Kişilerin Huzur Ve Sükununu Bozma

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, boşandığı eşi olan şikayetçinin çalıştığı işyerine onu huzursuz etmek ve işinden attırmak için elektronik postalar gönderdiğinin iddia edildiği olayda, göndereni, alıcısı, tarihleri ve içerikleri açıkça belli olacak biçimde suça konu elektronik postalar usulünce tespit edilmeden, şikayetçinin dilekçesine eklediği okunaksız, fotokopi ve elektronik posta olup olmadığı anlaşılamayan belgelere dayanılarak, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması, 2-Kabule göre de, Adli sicil kaydındaki hükümlülüklerinin silinme koşulları oluşan sanığın, yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hükmolunan cezasının ertelendiğinin anlaşılması, şikayetçi tarafından ileri sürülmüş giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar oluşmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, sanığın sabıkalı olduğu biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açılanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Yasaya aykırı ve sanık ...’nun temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/30257, K. 2013/856, T. 21.01.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2012-30257-e-2013-856-k-032d38bf93a0