Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/2702 E. 2013/15395 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2012/2702
- Karar No
- 2013/15395
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Yaralama, tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet, düşme, ceza verilmesine yer olmadığına Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1- Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve itiraz merciince 2010/1159 değişik iş nolu kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kaldırılarak dosyanın yeniden ele alınmak üzere mahkemesine gönderildiği ve temyize konu bir hüküm bulunmadığı, Anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak, sanık ...'ın temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, 2- Sanıklar ... ve ... hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde, a) Sanık ...'ın yaralama suçundan kurulan düşme kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yararı bulunmadığı, b) Sanık ... hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu, Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanıklar ... ve ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE, 3- Sanık ... hakkında yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre Uyap sisteminden alınan güncel aile kayıt tablosuna göre, sanık ile müşteki ...'ın baba ile oğul olduklarının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede, Sanığa yükletilen yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından, a) Sanığın müşteki ...'ı kasten yaralama eylemine ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, b) Sanığın müşteki ...'ı kasten yaralama eyleminden kurulan hükümde ise; CMK'nın 223/2. maddesi uyarınca sanığın eyleminin meşru müdafa durumunda kaldığının kabul edilmesi karşısında, beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık ... ve müşteki ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, sanık ...'ın meşru müdafaada bulunduğu anlaşıldığından, yaralama suçu nedeniyle açılan davadan CMK' nın 223/2. maddesi uyarınca beraatine, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.