Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/2319 E. 2013/23295 K. – Hakaret

Konu: Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2012/2319
Karar No
2013/23295
Karar Tarihi
Konu
Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Hükümlü hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanıp uygulanmayacağı ve verilen cezanın ertelenip ertelenmeyeceği konusunda takdir hakkının kullanılması gerektiğinden, yeniden değerlendirmenin 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesinde öngörülen yönteme uygun ve duruşmalı olarak belirlenmesi zorunluluğuna uyulmaması, 2- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca hükümlü yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. Maddesinin 1.fıkrası ile CMK'nın 231/5. madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2. fıkrası ile de CMK'nın 231/14. madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması, 3- 26.10.2004 tarihli ilk kararda, sanık hakkında verilen adli para cezasının ertelenmiş olduğu gözetilmeyerek, uyarlama sonrası kurulan 05.01.2011 tarihli kararda verilen adli para cezasının ertelenmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2012/2319, K. 2013/23295, T. 05.01.2011, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2012-2319-e-2013-23295-k-1063cfcef71d