Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2012/20839 E. 2013/30003 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi, hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, TCK 58. maddesinin tatbikinde ... 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/807 Esas ve 2004/1327 sayılı hapisten çevrilen 91,260 lira adli para cezasına ilişkin kararı yerine sanığın sabıkaları arasında en ağır ceza olan ve 20 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasını içeren ... 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/1102 Esas ve 2000/486 sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, hüküm fıkrasında tekerrüre ilişkin kısmın, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesi uyarınca ve 5275 sayılı Kanunun 108/2 maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/1102 esas ve 2000/486 sayılı kararı nedeniyle sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, ancak aleyhine temyiz bulunmadığından CMUK’nın 326/son maddesi gereği ve Yargıtay Ceza Kurulu’nun 2011/2-60 Esas ve 2011/126 sayılı kararında da belirtildiği şekilde, infaz sırasında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın ... 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/807 Esas ve 2004/1327 sayılı kararı esas alınarak belirlenmesi” biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.