Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2011/9036 E. 2013/21883 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A-) Sanık hakkında katılan ...'a karşı hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu, Anlaşıldığından, sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, B-) Katılan ... vekilinin sanık hakkında şikayetçi ...'e karşı hakaret ve tehdit eylemlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Şikayetçi ... vekili olmadığı, temyize yetkisinin bulunmadığı, Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, katılan ... vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, C-) Sanık ... hakkında tehdit suçuna ilişkin temyize gelince, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 106/2-d,43/1.maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasında, aynı Kanunun 62/1.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken, sonuç cezanın anılan Kanunun 61/6 bendi hükmüne aykırı biçimde 2 yıl 1 ay yerine, 25 ay olarak belirlenmesi, Kanuna aykırı, katılan ... vekili ve sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak,sanık hakkındaki sonuç hapis cezasının 2 yıl 1 ay olarak belirlenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan HÜKÜM, bu bağlamda ONANMAK suretiyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMK'nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.