Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2011/3570 E. 2012/2233 K. – İmar Kirliliğine

Konu: İmar Kirliliğine Neden Olmak

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2011/3570
Karar No
2012/2233
Karar Tarihi
Konu
İmar Kirliliğine Neden Olmak

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak HÜKÜM : Hükümlülük Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; CYY'nın 231/6-c maddesi hükmünün, sanığın mağdur veya kamuya verdiği maddi zararın karşılığı olan paranın ödenmesini gerektiren somut olaylarda uygulanabileceği, oysa dosyadaki bilgi ve belgelere göre mahkemece saptanmış ve sanık tarafından ödenmesi gereken somut, maddi bir kamu zararı bulunmadığı, TCY'nın 184/5. maddesinde yer alan etkin pişmanlık ve CYY'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağının, birbirinden bağımsız olarak ele alınıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sabıkasız olan ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaate varılarak hükmedilen hapis cezası ertelenen sanık hakkında " bu şekilde bina yapılmasının kamuyu da zarara uğrattığından kamunun uğradığı bu zarar karşılanmamış olduğundan ve ayrıca da 5237 SY. TCK'nun 184/5 maddesi gereğince ruhsatsız veya ruhsata aykırı olarak yapılan bina imar ve plana uygun hale getirilirse hüküm kesinleşmiş olsa dahi verile ceza ortadan kalkacağından" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile CYY'nın 231. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafınin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/3570, K. 2012/2233, T. 08.02.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2011-3570-e-2012-2233-k-d3691775c78d