Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2011/23862 E. 2013/13012 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2011/23862
Karar No
2013/13012
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Yaralama, tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, katılan ...'ın sanık ... 'ın kendisine vurduğunu hatırlamadığını beyan etmesine karşın tanık ... 'ın sanığın katılana vurduğunu beyan etmesi karşısında, tebliğnamede bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede; 1- Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün temyizinde, Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 2- Sanık ...'ye yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından sanık ... müdafii ile katılanlar ..., ... ve ... vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 3- Sanıklar Perihan Kayacan, ..., ... ve ... hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; a) 5271 sayılı CMK'nın 5728 sayılı Kanun ile değişik 231/5 maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmek gerekmektedir. Anılan maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramından, YCGK'nın 03.02.2009 gün ve 2008/250-2009/13 sayılı kararında belirtildiği üzere, yalnızca basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların anlaşılması gerekmektedir. Anılan zarar, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikte zararı kapsamamaktadır. Mahkemece, sanıkların yeniden suç işlemeyecekleri kanaatine varılarak hükmolunan cezalarının ertelenmesi ve kasıtlı bir suçtan mahkumiyetlerinin bulunmadığının anlaşılması, yaralama suçlarından dosyaya yansıyan, ileri sürülmüş ve belgelendirilmiş giderilmesi gereken ölçülebilir, belirlenebilir maddi (somut) bir zarar bulunmaması karşısında, suçtan kaynaklanan zararın giderilmediği biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, b)- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı Kanun maddesinin 1-c fıkrasında yer alan hak yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden uygulanmayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı katılan sanıklar ..., ..., ..., ... müdafiileri ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce kısmen yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/23862, K. 2013/13012, T. 30.04.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2011-23862-e-2013-13012-k-48e130ff07a3