Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2011/15771 E. 2012/2890 K. – İmar Kirliliğine

Konu: İmar Kirliliğine Neden Olmak

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2011/15771
Karar No
2012/2890
Karar Tarihi
Konu
İmar Kirliliğine Neden Olmak

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak HÜKÜM : Hükümlülük Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasanın saptanıp sonucuna göre 647 sayılı Yasanın 4, 6 ya da 5237 sayılı Yasanın 50, 51. maddelerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması, 2-Sanığa atılı imar kirliliğine neden olma suçunun kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCY.nın 184/5. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilmesi karşısında, sanık hakkında CYY.nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CYY.nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması, Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2011/15771, K. 2012/2890, T. 15.02.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2011-15771-e-2012-2890-k-f717b1069a3d