Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2011/14919 E. 2013/15464 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Komşu olan ve daha öncesinden aralarında husumet bulunan sanık ile katılanın olay günü karşılaştıklarında tartışmaya başlamaları ve sonrasında gelişen olayda sanığın, katılanın kendisine hakaret ettiğini savunması karşısında, ilk haksız hareketin kimden geldiğinin araştırılması, hangisinin olaya sebebiyet verdiğinin kesin olarak tespit edilememesi halinde bu durum sanık yararına değerlendirilerek haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile TCK'nın 29. maddesinin uygulanmaması, 2-Adli sicil kaydı bulunmayan sanığa yükletilen tehdit ve yaralama suçlarının mağdurunun istediği ya da mahkemece tespit edilmiş maddi nitelikte bir zararının olmaması ve CMK'nın 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olduğu, manevi zararı kapsamaması karşısında, CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulama koşullarının, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları” göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerekirken, “zarar giderilmediği, katılanın sanıktan şikayetçi olduğu ve özür dahi dilemediği” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.