Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/8174 E. 2012/19290 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/8174
Karar No
2012/19290
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Tehdit ve hakaret suçlarından doğrudan zarar görmeyen belediyenin yasaya aykırı gerekçeyle katılan olarak kabulünün müştekiye bu niteliği ve yasa yoluna başvurma hak ve yetkisini vermediği, Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca, müşteki ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyize gelince, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CMK'nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CMK'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının, şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması ve sanığın sabıkalarının 3167 sayılı Kanunun 13 ve 16. maddelerine aykırılık suçuna ilişkin bulunması karşısında, Yeni Çek Kanununun ilgili hükümleri de değerlendirilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/8174, K. 2012/19290, T. 03.10.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-8174-e-2012-19290-k-034d669cf9ff