Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/5007 E. 2012/8810 K.

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Tehdit, hakaret, basit tehdit HÜKÜM : Beraat, Ceza verilmesine yer olmadığına, hükümlülük Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: 1- Hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; a- Tehdit eylemine ve yükletilen suça yönelik sanık ... ve katılan ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, b- Hakaret suçundan karşılıklı hakaret nedeniyle TCK'nın 129/3. maddesi gereğince "ceza vermekten vazgeçilmesi " kararı yerine "ceza verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanık ... ve katılan ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde ise de bu aykırılıklar yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan 5320 sayılı yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMK'nın 322. maddesi uyarınca, kararın ilgili kısmının "TCK'nın 129/3. maddesi gereğince ceza vermekten vazgeçilmesine" biçiminde değiştirilmek suretiyle tebliğnameye aykırı olarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2- Basit Tehdit suçundan kurulan hükümde ise; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; a) Sanık hakında basit tehdit suçundan ek iddianame düzenlenmesi üzerine müştekinin sanıktan şikayetçi olduğunu beyan etmesine karşın, bu suç nedeniyle katılmak isteyip istemediği sorularak 5271 sayılı CYY'nın 238/3. maddesi uyarınca davaya katılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması, b) 5271 sayılı CYY'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca, mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; sanığın, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunmaması, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması, suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi ve nihayet sanığın kabulü gerekmektedir. Önceki hükümlülük kararının yargılamaya konu suçtan sonra kesinleşmiş veya silinme koşullarının gerçekleşmiş olması, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel oluşturmamaktadır. Maddenin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramı ise, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi belirlenebilir, ölçülebilir, somut maddi zarar olup manevi nitelikteki zararı kapsamamaktadır. İncelenen dosyada, yukarıda yapılan açıklamalara göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun değerlendirilmemesi, Yasaya aykırı ve sanık ... ve katılan ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.