Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/4980 E. 2012/4215 K. – Görevi Yaptırmama

Konu: Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/4980
Karar No
2012/4215
Karar Tarihi
Konu
Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Hükümlülük Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1- Sanık müdafinin temyiz istemin incelenmesinde; Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği, Anlaşıldığından, sanık ... müdafinin 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 2- O yer C.Savcısının temyiz istemine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; a) Borcu nedeniyle sanığa ait evde icra memurları ile birlikte haciz işlemi yapan mağdur avukata, yumrukla vurup " ben seni öldüreceğim, cinayet işleyeceğim bu iş burada kalmayacak" diyerek tehdit etmesi biçimdeki haczin yapılmasını engellemekten ibaret sanığın eyleminin bütünüyle TCY.nın 265/2. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek tehditle birlikte yaralama suçundan hüküm kurulması, b) Kabule göre de; Tekerrüre esas geçmiş hükümlülükleri bulanan sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 58 maddesinin uygulanmaması, Yasaya aykırı O yer C.Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyama esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5520 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1402 sayılı CMY.nın 326/son maddesinin gözetilmesine 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/4980, K. 2012/4215, T. 29.02.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-4980-e-2012-4215-k-145c7a727a58