Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/31534 E. 2013/4383 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, müşteki ...'nin, kızı ... ile önceye dayalı ilişkisi olup kendisinden ayrılan kızını ve kendisini ev telefonu ile arayıp rahatsız ettiğine dair aşamalarda değişmeyen beyanlarının tanık beyanları ile de doğrulanması karşısında, TCK'nın 29. maddesinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 11-250/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi CMK'nın 231/6-c maddesinde belirtilen zarar kavramının belirlenebilir ölçülebilir, somut maddi zarara ilişkin olup manevi nitelikteki zararı kapsamadığı incelenen dosyada adli sicil kaydına göre sabıkası bulunmayan sanığa yükletilen tehdit suçunun mağdurunun, ne şekilde maddi nitelikte bir zararının olduğu açıklanarak sanığın hukuksal durumunun, yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, "suçun işlenmesiyle katılanın zararının aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle giderilemeyeceğinin, sanığın üzerine atılı suçu kabul etmediğine ilişkin beyanından anlaşıldığı" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.