Yargıtay · 4. Ceza Dairesi
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/30484 E. 2012/18089 K. – Yalan Tanıklık
Konu: Yalan Tanıklık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 4. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/30484
- Karar No
- 2012/18089
- Karar Tarihi
- Konu
- Yalan Tanıklık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Yalan tanıklık HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın yalan tanıklık suçuna esas teşkil eden, Cumhuriyet savcılığında verdiği ifadenin bir suretinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konmaması, 2-Kabule göre ise; 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca mahkemece hükmolunan iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için; a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, b) Mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması, c) Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. Sanığa yükletilen suçta, giderilemeyen zararın ne olduğu açıklanmadan, sabıka kaydı bulunmayan ve yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği yönünde mahkemede olumlu kanaat oluşması nedeniyle cezası ertelenen sanığın hukuksal durumunun aynı fıkranın (b) bendindeki ölçüt yönünden tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.