Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/29700 E. 2012/20184 K. – Kamu Görevlisin

Konu: Kamu Görevlisine Hakaret

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/29700
Karar No
2012/20184
Karar Tarihi
Konu
Kamu Görevlisine Hakaret

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu görevlisine hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen kamu görevlisine hakaret suçuna ilişkin mahkumiyet kararı temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ; Sanığa yükletilen kamu görevlisine hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu ve yasal koşulları bulunmasına karşın, TCK'nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, TCK'nın 53/1-c bendindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki haklar bakımından koşullu salıverme tarihine kadar geçerli olacağının gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, TCK'nın 53/1-c bendindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi alt soyu üzerindeki haklar bakımından koşullu salıverme tarihine kadar geçerli olmasına, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 10/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/29700, K. 2012/20184, T. 10.10.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-29700-e-2012-20184-k-31016121dd99