Yargıtay · 4. Ceza Dairesi

Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2010/25811 E. 2012/21083 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Ceza Dairesi
Esas No
2010/25811
Karar No
2012/21083
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A) Sanık ...’in trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca sanık ...'in tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, B) Sanıklar ..., ...’in görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanıkların hakaret eylemini mağdurların haksız davranışları nedeniyle işlediğinin kabulü karşısında özel hüküm olan TCK’nın 129. maddesi yerine genel hüküm olan 29. madde ile hüküm kurulması, 2- Sanıkların direnme eylemlerini birden fazla müştekiye karşı birlikte gerçekleştirmelerine rağmen TCK’nın 265/3 ve 43. maddelerinin uygulanmaması, 3- İfadesi hükme esas alınan Tanık Alper’e hazırlık aşamasında vermiş olduğu ifadenin kendisine ait olup olmadığı sorulmadan hüküm kurulması, 4- Sanıklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının gerekçe gösterilmeden taksitlendirilmemesi, Yasaya aykırı, sanıklar ... ve ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2010/25811, K. 2012/21083, T. 17.10.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-ceza-dairesi-2010-25811-e-2012-21083-k-16017c187b2c